Beetje vertraging

Een beetje belachelijk om dit te schrijven in mei – het is ineens MEI en ik heb nog zoveel te vertellen over onze zalige winter hier! Ondertussen ben ik de exacte cijfers uiteraard al vergeten, maar wij hadden in januari en februari dus zo’n 7 weken – aaneensluitend! – sneeuw. Fantastisch gewoon! Best uitzonderlijk voor deze regio ook, mijn collega die bezeten is door lange langlauftochten beweerde dat een dergelijke winter hier maar eens in de 10 jaar voorkomt. Bon, hoe het ook zij – we hebben alle winterkansen gegrepen! Alle meren (en het zijn er wel wat) waren bevroren. Heerlijk wandelen is dat, ook al blijft dat toch steeds een klein beetje spannend als er een goeie laag sneeuw over het ijs ligt en je het ijs – of dat waarvan je hoopt dat het een dikke laag ijs is 🙂 – niet kan zien. Super ook om te schaatsen op natuurijs , en om een glijbaan te maken ergens op een meer. En dan al dat sleeën… ik word dat dus niet beu. Iets minder dapper (of iets wijzer) dan vroeger wel, dat moet ik er bij vertellen.

Een opblaasbare band, de prul die we ooit hebben gekocht in een brollenwinkeltje in Anduze, niet kapot te krijgen 🙂
Zonder slee gaat dat even goed.

Misschien wel het leukste aan die sneeuw was dat alles zo ongelofelijk mooi wordt onder een dikke witte laag… stil ook , op een vreemde manier. Magisch! Neerslag onder de vorm van sneeuw is zó veel aangenamer dan diezelfde hoeveelheid regen.

Ik had er geen al te hoge verwachtingen van, maar onze 2 shortski’s in maart en april waren heel plezant. Binnen een straal van 4 à 5 u rijden liggen er best wat skigebieden (gebiedjes). In niks te vergelijken met wat wij als Alpenskiërs ge­wend zijn – veel lagere ‘bergen’ (heuvels) en dus veel kleinere gebieden en kortere pistes, maar toch O ZO zalig om weer op de latten te staan! Maja en Lina zijn er nu allebei redelijk goed mee weg, en samen skiën wordt nu ook voor mij tof. Daniel gaat zijn tenen mogen uitkuisen om ons nog te kunnen volgen 🙂

Nu ik hier zo zit en naar buiten kijk, waar alles volop in bloei staat en onze tuin ineens een beetje ontploft lijkt ondanks het wisselvallige weer de voorbije maand, voelt die heerlijke winter ineens wel héél ver weg, en dat is ook helemaal OK. Echte seizoenen, een mooi cadeau!

2 Antwoorden op “Beetje vertraging”

  1. Echte seizoenen… inderdaad, heerlijk. Hier lijkt het permanente herfst of zoiets..ja, we waren qua weer echt wel verwend voor een deel van 2020….

  2. Super te zien dat jullie het daar zo goed hebben!

    Ik hoop dat wij binnenkort ook nog eens op de latten kunnen staan, van een lente kunnen genieten… en anders verhuizen we ook maar naar Zweden 😉

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *